Στο πρώην ανατολικό αεροδρόμιο Ελληνικού από τις 27/4 έως 2/5

Η έκθεση μοτοσυκλέτας αυτής της χρονιάς, ήταν μία εκδήλωση που λίγο έλειψε να μην γίνει καθόλου! Η γενικότερη οικονομική κατάσταση που επικρατεί και η σημαντική μείωση πωλήσεων στην Ελληνική αγορά μοτοσυκλέτας, ήταν οι βασικοί λόγοι που έκαναν την διοργάνωση μίας έκθεσης μοτοσυκλέτας αυτή τη χρονιά, να φαντάζει σχεδόν αδύνατη.

Μετά από την απόφαση του συνδέσμου εισαγωγέων (ΣΕΑΑ) να μην συμμετέχουν σε έκθεση οι επίσημες αντιπροσωπείες, η διοργάνωσή της έδειχνε σχεδόν ανέφικτη. Μία αναβολή στην ημερομηνία, η εμμονή του Κώστα Λάμαρη (Lamarco) και η κινητοποίηση του συνδέσμου των εμπόρων,  (ΠΑΣΕΕΔ) οδήγησαν τελικά στην πραγματοποίηση της.
Σίγουρα το μέγεθος της και τα αντίστοιχα  μεγέθη των περιπτέρων που δημιούργησαν οι εκθέτες, δεν θύμιζαν τις υπερπαραγωγές που  βλέπαμε τις χρονιές που συμμετείχαν επίσημα οι αντιπροσωπείες.  Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως, μάλλον θα πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι που είχαμε την ευκαιρία να δούμε συγκεντρωμένα  όλα τα σημαντικά νέα μοντέλα της χρονιάς και μία μεγάλη ποικιλία από είδη που ενδιαφέρουν τους μοτοσυκλετιστές.

Η κριτική και κάποια απογοήτευση βέβαια δεν έλειψαν από μία μερίδα του κοινού που πλήρωσε το εισιτήριο των 8euro και περίμενε να δει κάτι περισσότερο η έστω να περάσει περισσότερη ώρα βολτάροντας στους διαδρόμους της έκθεσης. Εμείς να πούμε ότι στην αναβροχιά καλό και το χαλάζι. Σε τελική ανάλυση ας μην είμαστε και αχάριστοι την στιγμή που λίγο έλειψε να μην γίνει καθόλου έκθεση μοτοσυκλέτας.
Το μόνο που θα σχολιάζαμε αρνητικά, είναι οι διάδρομοι που σχεδιάσθηκαν ανάμεσα στα περίπτερα και ήταν πολύ στενοί με αποτέλεσμα να  δημιουργούν  «μποτιλιάρισμα » τις ώρες που κυκλοφορούσε πολύς κόσμος. Και πραγματικά αυτές οι ώρες ήταν πολλές αφού η προσέλευση του κοινού ήταν εξαιρετικά μεγάλη όλες τις ημέρες, ξεπερνόντας κάθε προσδοκία, σε μία εποχή που όλοι ξοδεύουν πολύ προσεκτικά τα χρήματα τους.

Μπαίνοντας στη έκθεση συναντούσε κανείς σε περίοπτη θέση, μέσα σε έναν ξεχωριστό και ειδικά διαμορφωμένο χώρο το Super Tenere που ήταν και το σημαντικότερο έκθεμα, αφού ήταν η μοναδική μοτοσυκλέτα που δεν είχε δει ακόμη κανείς μας από κοντά. Πραγματικά εντυπωσιακή κατασκευή. Μεγάλο πράγμα που δεν περνάει απαρατήρητο και έρχεται σύντομα με σκοπό να διεκδικήσει σοβαρό μερίδιο από το κοινό της κατηγορίας. Στην έκθεση είδαμε ότι αρέσει σε πολλούς. Αυτό που θα μάθουμε αργότερα, είναι το πόσοι έχουν την δυνατότητα να πληρώσουν 16000€ σε μία τόσο δύσκολη οικονομική περίοδο.

Βέβαια δεν ήταν και πολλοί αυτοί που είχαν προλάβει να δουν και να αγγίξουν  το νέο Ducati Multistrada 1200 και το Honda VFR 1200. Οι Ελληνικές αντιπροσωπείες τα είχαν παραλάβει λίγες ημέρες νωρίτερα.  Όπως και να το κάνουμε όμως για τα συγκεκριμένα μοντέλα οι πιό ένθερμοι οπαδοί, τους φρόντισαν να επισκεφτούν την αντίστοιχη αντιπροσωπεία  η έστω διάβασαν τα τέστ που έχουν δημοσιευθεί.

VFR 1200 είδαμε τουλάχιστον τέσσερα. Σε όλα τα χρώμματα που κυκλοφορούν.
Τα δύο από αυτά ήταν σε ειδικό σταντ για να ξεχωρίζουν (αν δεν σου έκλεβε την ματιά το εξίσου εντυπωσιακό μοντέλο που τα … συνόδευε) ενώ στα υπόλοιπα ανέβηκαν τόσοι πολλοί να  δοκιμάσουν την θέση οδήγησης που αν ο ένας στους δέκα  αγοράσει VFR, τότε το SH θα πάψει να είναι το best seller της εταιρείας.

Multistrada 1200 υπήρχε μόνο ένα και μάλιστα όχι πολύ εκτεθειμένο προς «κακοποίηση» από το ευρύ κοινό. Λίγο πιο πίσω από τον κεντρικό διάδρομο, σε υπερυψωμένο βέβαια σταντ,  περίμενε αυτούς που ήξεραν τι ψάχνουν. Μία πραγματικά φρέσκια  πρόταση από την Ducati που στην πλήρέστερη εκδοχή της ξεχωρίζει τόσο για αυτά που προσφέρει, όσο και για αυτά που ζητάει για να την αποκτήσεις. Τι να κάνουμε, ότι πληρώσεις παίρνεις σε αυτή τη ζωή και ευτυχώς ή δυστυχώς, αρκετά πιο ακριβό είναι το απερίγραπτο 1198S CORSE. Μόνο για τους λίγους που ξέρουν και τυχαίνει και να μπορούν! (28.500€)

Λίγο πιο κάτω το περίπτερο της MV Agusta με τις δικές της ντίβες. Είδε και το Ελληνικό κοινό το ριζικά ανανεωμένο F4, το εξωτικό Brutale 1090RR και το πιο….προσιτό Brutale 990R. (Μόνο 17.900€)

Άλλη μία πραγματικά νέα μοτοσυκλέτα  ήταν το Aprilia Dorsoduro Factory που ξεχώριζε με το πλήρες carbon look που αν και διακριτικό, «έβγαζε μάτι», όσο και το Ντακαρίσιο RXV 450 του Βασίλη Ορφανού!
Πραγματικά φρέσκα αλλά πιο προσιτά και εμπορικά τα νέα Yamaha FZ8 και Diversion που επίσης έκαναν πρεμιέρα στην έκθεση ενώ παραμένει νέο και με μεγάλο εμπορικό ενδιαφέρον, παρά το ότι έχει προηγηθεί των υπολοίπων, το Kawasaki ZX10. New entries για το 2010 ήταν και τα  Triumph 675 SE, KTM RC8 Red Bull Limited Edition, το KYMCO Agility 200 κ.α.

Φυσικά δεν έλειψαν τα αξεσουάρ, τα είδη ένδυσης, οι βελτιώσεις, τα περιοδικά οι λέσχες και ότι άλλο έχει σχέση με τον χώρο μας. Ετσι ακόμη και όσοι δεν ήθελαν η δεν μπορούσαν να αγοράσουν καινούργια μοτοσυκλέτα βρήκαν κάτι για να ανανεώσουν αυτήν που ήδη έχουν, κάτι για να βελτιώσουν τον εξοπλισμό τους ή κάτι για να ανανεωθούν γενικότερα. Αν μη τι άλλο συναντήθηκαν με ανθρώπους που έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα ή απλά ενημερώθηκαν σχετικά με τις νέες τάσεις της αγοράς.

Τελικά αποδείχθηκε ότι ο κόσμος το ήθελε το σαλόνι μοτοσυκλέτας και οι αντιπροσωπείες έκαναν λάθος που αποφάσισαν να μην το στηρίξουν, τηρώντας για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά  στάση αναμονής. Νομίζουμε ότι μάλλον έχασαν και αυτές από την επιλογή τους και ελπίζουμε την επόμενη χρονιά να μας δώσουν την ευκαιρία να δούμε μία έκθεση όχι με τις υπερβολές του παρελθόντος, αλλά με το μέγεθος που αναλογεί και αξίζει στον χώρο μας. Είπαμε ότι η μοτοσυκλέτα είναι αντικείμενο πάθους και το πάθος όμως για να συντηρηθεί, ή ακόμη καλύτερα για να φουντώσει, χρειάζεται ερεθίσματα. Μία έκθεση μοτοσυκλέτας δίνει πολλά τέτοια και μας οδηγεί στην υπέρβαση που χρειάζεται ειδικά τώρα για να ζήσουμε το ακριβό πάθος μας. Ραντεβού λοιπόν στο Σαλόνι Μοτοσυκλέτας του 2011