Το έμαθα σχεδόν αμέσως. Από το πρωί της Παρασκευής, προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου να γράψω λίγες γραμμές για τον άδικο χαμό ενός από τους δημοφιλέστερους πρωταθλητές αγώνων μοτοσυκλέτας, ενός κορυφαίου συντάκτη και κυρίως ενός πολύ αξιόλογου και σημαντικού ανθρώπου που θα λείψει από τον χώρο μας. Πέρασαν δύο ημέρες χωρίς να μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου το πρόσωπο του με εκείνο το ιδιαίτερο χαμόγελο, γεμάτο αυτοπεποίθηση και θετική ενέργεια.
Δεν μπορούσα να γράψω λέξη! Δεν ήξερα τι έπρεπε να γράψω.

Δεν μπορούσα να το κάνω με ψυχραιμία και φοβόμουν μην γράψω κάτι που θα ενισχύσει ακόμη περισσότερο την οδύνη της οικογένειας και των πολύ κοντινών του ανθρώπων. Και από την άλλη ένοιωθα ότι οφείλω να κάνω μία αναφορά ως ύστατο φόρο τιμής σε αυτό τον  άνθρωπο που έχει γράψει ιστορία στον χώρο μας και έχει αφήσει ανεξίτηλο το σημάδι του στις σελίδες των περιοδικών, στις πίστες και στις ψυχές όσων των γνώρισαν. Γράφω λοιπόν απλά όσα νοιώθω και όσα πιστεύω γι αυτόν χωρίς καμία δόση υπερβολής αντί να αναφερθώ στεγνά στο ενδιαφέρον βιογραφικό του.

Δεν μπορώ να ισχυρισθώ ότι υπήρξαμε φίλοι με την πραγματική έννοια της λέξης, αφού οι καταστάσεις και η απόσταση Αθήνας – Θεσσαλονίκης δεν ευνόησαν ποτέ μια στενή σχέση ανάμεσα μας. Δεν κάναμε παρέα δηλαδή. Τον ήξερα όμως αρκετά καλά γιατί εκτός από το ότι είχα παρακολουθήσει όλη την πορεία του στους αγώνες και την συμπεριφορά του εντός και εκτός πίστας, είχαμε συνεργασθεί αρκετές φορές σε φωτογραφήσεις θεμάτων για τα περιοδικά που έγραφε, ενώ κάναμε παρέα και σε μερικές δημοσιογραφικές αποστολές.

Αυτά που έχω λοιπόν εγώ να πω για τον Άλκη που γνώρισα είναι τα εξής:
Από το ΄96 που πρωτοδιακρίθηκε σε αγώνες με σκούτερ(!!!), καταλάβαμε όλοι ότι είχε ένα φυσικό ταλέντο στην οδήγηση που δεν άργησε να  επιβεβαιωθεί αφού κατάφερε πολύ σύντομα να κατακτήσει ακόμη και τον τίτλο του πρωταθλητή Ταχύτητας και να γίνει ένας από τους πιο περιζήτητους test riders των περιοδικών μοτοσυκλέτας. Αυτό δεν με εξέπληξε τόσο, όσο το ότι διατήρησε το χαμηλό προφίλ που πάντα είχε. Πάντα συμπαθής, προσιτός, ευγενικός, εγκάρδιος με όλους και με μία ιδιαίτερη αίσθηση του χιούμορ που χαρακτηρίζει ανθρώπους με ξεχωριστή ευφυΐα.

Σημαντικούς αναβάτες στον χώρο της μοτοσυκλέτας έχουμε γνωρίσει πάρα πολλούς. Πολύ σημαντικούς αναβάτες που να είναι ταυτόχρονα πραγματικά ξεχωριστοί και αξιόλογοι άνθρωποι όμως έχουμε γνωρίσει πολύ λίγους και ο Άλκης Σινιώρης υπήρξε  ένας από αυτούς.
Ένας πολυτάλαντος άνθρωπος που εξελίχθηκε σε μεγάλο σταρ του  χώρου της μοτοσυκλέτας  και κατάφερε να διατηρήσει τον καλό του χαρακτήρα χωρίς να καβαλήσει το «καλάμι».  Όπως και πολλά άλλα μεγάλα αστέρια από άλλους χώρους, έτσι και ο δικός μας σταρ έφυγε νωρίς. Μόλις 38 ετών. Ίσως γιατί του άξιζε να παραμείνει στο μυαλό μας Νέος και Όμορφος. Οι δικοί του άνθρωποι όμως αυτή τη στιγμή πονάνε πολύ και μαζί τους συμπάσχουμε και όλοι εμείς που είχαμε την τύχη να τον γνωρίσουμε.  Ζούσε γρήγορα, οδηγούσε γρηγορότερα, έφυγε Πολύ Νωρίς!!!....

Σε μία διασταύρωση της Βάρης- Κορωπίου, μια κακή στιγμή του εμφάνισε απρόσμενα και με τρόπο δραματικό, την καρό σημαία του τερματισμού στον αγώνα της συναρπαστικής ζωής του. Ελπίζουμε η διαδρομή του προς τα pits της αιωνιότητας να ήταν καλύτερη από κάθε άλλη διαδρομή που πρόλαβε να ζήσει. Και ελπίζουμε από εκεί, να βλέπει πόσο μας λείπει. Το σίγουρο είναι ότι θα τον θυμόμαστε  πάντα.
Τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια του……………..
Για την ομάδα του Motorsite.gr
Ηλίας Ντέβελι